FC Assen MO13-1

Droge worst voor Okkie……

De titel van het stukje doet tot de verbeelding spreken en is dan ook wel een beetje cryptisch te noemen. Zoals we de afgelopen weken in de wedstrijdverslagen van MO13-1 hebben gezien was het appeltje/eitje en eigenlijk werd het nooit echt een wedstrijd tegen respectievelijk BDE MO13-2, HZVV en Klazienaveen. Naar de wedstrijd van vandaag werd daarom uitgekeken als een serieuze graadmeter en test voor de meiden van FC Assen MO13-1. Sweel MO13-1 kwam op het juiste moment op bezoek in Assen en deze ploeg werd gevreesd. De hele week was er al de twijfel over de kracht van ons eigen MO13-1. We hadden namelijk alleen nog maar tegen de onderste ploegen (muv BDE MO13-1) gespeeld en werden nooit echt getest. Vandaag was alles anders. De ploeg op scherp zetten bleek al lastig na de walk-overs van de laatste weken. De spanning vooraf zat hem echter niet in Sweel maar in het wel of niet doorgaan van de wedstrijd. We waren namelijk zoals het eigenlijk ook hoort door Mark weer eens op het hoofdveld ingedeeld. JO15, JO17 en Zat 1  moesten uitwijken naar de bijvelden en dat was toch ook wel weer een eer. En toen kwam de regen….. veel regen, heel veel regen. Om 07:41 kwam het bericht in de app dat het hoofdveld was afgekeurd door Okkie en zodoende de wedstrijd op losse schroeven kwam te staan. Er werd geschoven en afgelast. Voorzichtig kwam al de vraag of MO13-1 misschien toch…….. Het antwoord bleef lang uit. Okkie, de consul van de gemeente Assen, blijkt echter een zwak te hebben voor “goed” meidenvoetbal en voor droge worst en zo geschiede dat de enige wedstrijd die op veld 1 gespeeld werd vandaag die van MO13-1 was. 1 Van de moeders is met veel liefde en zorg een lekkere Drentse droge worst gaan regelen bij de plaatselijke specialist en zo mochten we vanmiddag dus aantreden tegen vv Sweel MO13-1. Maar waar was Okkie gebleven? Hij liep volgens ooggetuigen nog mopperend rond op het sportpark en werd voor het laatst gezien in de buurt van de 3e helft van zaterdag 1. Die volgens mij trouwens vandaag de 2e helft hebben overgeslagen. Ondertussen ontaarde op het hoofdveld van FC Assen zich een strijd die voor een ieder leuk en interessant was om te aanschouwen. Na 10 minuten viel de verassende 0-1 uit een goed genomen corner van Sweel. De scheidsrechter stond op de achterlijn en constateerde dat de bal volledig de doellijn was gepasseerd en er dus een achterstand was voor FC Assen. De wedstrijd kantelde en het overwicht kwam aan de kant van FC Assen te liggen. De 1-1 en 2-1 waren terecht en de blijdschap daarover ook. De meiden hebben zelden rust nodig maar nu was een kopje thee en een zitplaats toch wel even lekker. Ondertussen werd er nog steeds driftig gezocht naar Okkie…… De droge worst lag te wachten. De tweede helft was een zelfde afspiegeling als de 1e heft. FC Assen was iets beter maar moest er keihard voor knokken en het gevaar van de counter van Sweel was steeds aanwezig. De opluchtende 3-1 viel door een slim doelpunt van Sela. De leiders begonnen weer om zich heen te kijken. Waar is Okkie? Waar is Wally? was makkelijker! 3-1 was de eindstand waarbij het afgezaagde cliché dat het team de uitblinker was op ieders lippen stond. Toch wil ik 2 speelsters even in de spotlight’s zetten. Ten eerste onze keepster, Anna. Meestal heeft ze het niet zo druk, vandaag kon ze zich onderscheiden en laten zien hoe goed ze was, en dat is ze!!! goed gedaan meid!! De andere is onze stille kracht, Sophie. Ze scoort nooit, wil niet in de spits, wil geen aandacht, doet haar werk en hoeft nooit de credits. Vandaag krijgt ze die echter want wat een geweldige pot heb je vandaag gespeeld. Super gedaan meid. Maar wat blijft is de vraag “Waar is Okkie (Wally)?” De velden, materialen en kleedkamers werden opgeruimd. Een biertje werd gedronken maar de droge worst lag nog onaangeroerd op de bar in de kantine. Wally (Okkie) was niet te vinden. Thuis aangekomen met een goed gevoel en na een lange dag brandde de Drentse droge worst toch in de zak. Hoe zou die smaken? Een klein hapje kan toch wel? Misschien stiekem? Uiteindelijk hebben we besloten, zonder lampion, een Sint Maarten liedje te zingen en ons te trakteren op ……… Sorry Okkie! Die hou je tegoed.